ابراهیم

سخن می‌گفت با تاریکی خلوت
تو پنداری مغی دل‌مرده در آتش‌گهی خاموش
ز بیداد انیران شکوه‌ها می‌کرد
ستم‌های فرنگ و ترک و تازی را
شکایت با شکسته بازوان میترا می‌کرد

غمان قرن‌ها را زار می‌نالید
حزین آوای او در غار می‌گشت و صدا می‌کرد:
«غم دل با تو گویم، غار،
بگو آیا مرا دیگر امید رستگاری نیست؟»
صدا نالنده پاسخ داد:
«...آری نیست!»

نمی‌دونم بخاطر زیاد از ایران دور بودنه یا چی ولی ایرانی‌های اینجا این‌قدر حمایت‌گرانه از جمهوری اسلامی حرف می‌زنن که آدم تعجب می‌کنه.

بخت ما ایرانی‌هارو از اول با انتخاب بین بد و بدتر نوشته بودن.
نه اون ترامپ نجات‌بخشه نه هر دولت خارجی دیگه ولی این که در مقایسه با جمهوری اسلامی اونا رو بدتر می‌بینین یه جای کار ایراد داره.

مردم هم از شکم‌سیری پهلوی و ترامپ و امثالهم رو صدا نمی‌زنن.
هر موقع فکر می‌کنیم مردم نمی‌فهمن ما می‌فهمیم، دقیقاً داریم برعکس فکر می‌کنیم.

روی جنازه‌ات میرقصمممممم :mosh:

من هستم اما دلم به نوشتن چیزی نمی‌رفت.
علی‌الحساب درمورد سرنوشت شوم ما که بدبختانه به این املاکی گره خورده فقط میشه گفت ذلیل بشه باعث و بانیش. :Dying:

دلم برای تک تکتون تنگ شده. :Sadding:

#م

هر چی بگم از قشنگیش کم می‌کنه: