DiazCarrete

teño que aprender a amorear as peticións de puxo en GitHub

quero ver "Posession" (1981) e tamén "Obsession" (2025)

estresado. inda que agora hai que dicir "teño o cortisol polas nubes". poderase dicir "cortisolado"?

é de señor maior preguntar na caixa do Gadis se 0,75 euros é demasiado pouco para pagar con tarxeta de crédito?

Cando rapaz, amolábame cando as ilustracións das cubertas dos libros de ciencia ficción non correspondían para nada ós contidos, nen sequera nun sentido metafórico. Ala, unha nave espacial e a tirar para diante. O que non quita que algunhas das ilustracións estivesen ben.

Con iso da adaptación que Nolan vai facer da Odisea deume por pensar nos paralelismos entre Circe e Penélope, e logo caín na conta de que esa é xustamente a premisa do libro de Begoña Caamaño sobre ambas 😅 así que o terei que ler.

@ifrit@masto.ai @hipolito@mastodon.gal aceptas CUPRA coma o teu salvador persoal?

@hipolito@mastodon.gal Levo un ano ou así escoitando un podcast que, en todos os episodios, ten publicidade/patrocinio de Cupra. E ata que lin este post, non tiña a menor idea do que era Cupra. Debe ser que non se explican moi ben.

A páxina sobre o relato en TvTropes https://tvtropes.org/pmwiki/pmwiki.php/Literature/ISexuallyIdentifyAsAnAttackHelicopter

Un artigo sobre a autora, Isabel Fall https://www.vox.com/the-highlight/22543858/isabel-fall-attack-helicopter

Personalmente, non me pareceu un relato tránsfobo, inda que claro, poida que haxa matices que se me escapan. O que si me pareceu é profético. Os protagonistas pertencen ás forzas aéreas estadounidenses e a historia xira en torno ó bombardeo dun instituto.

Nestes últimos anos non leo moita ciencia ficción. Sabía que había un relato chamado "I Sexually Identify as an Attack Helicopter" que o parecer é unha adaptación dun meme tránsfobo, que literaliza o meme co efecto paradoxal, mais intencionado, de subvertelo:

https://en.wikipedia.org/wiki/I_Sexually_Identify_as_an_Attack_Helicopter

O relato causou unha polémica tremenda e foi retirado da páxina onde foi publicado:

https://clarkesworldmagazine.com/fall_01_20/

Non o lera ata agora:

https://gwern.net/doc/fiction/science-fiction/2020-01-15-fall-isexuallyidentifyasanattackhelicopter.html

A verdade é que me gustou, e fíxome pensar bastante.

@elrohir@mastodon.gal Hai unha novela de ciencia ficción de Gene Wolfe que describe un monstruo chamado o "alzabo" que se comporta de maneira semellante. Os alieníxenas de "Vista cega" de Peter Watts serían outro exemplo.

@marcostaracido@mastodon.gal Pareceume moi curioso o tratamento da(s) pantasma(s), a súa presenza case continua no escenario, e a súa mudez. Que o pai de Hamlet só poida falar ca voz de outros casa moi ben ca obra-dentro-da-obra, na que Hamlet semella ser á vez o director e a pantasma.

Os libros da colección "El Parnasillo" sonche *perfectos* para ler mentres das un paseíño. Pouco largos, doados de meter nun bolsillo. Doados de soster cunha soa man. Veñen con cinta marcapáxinas incluida. O tamaño e proporcións das páxinas fainas menos susceptibles ó vento. Máis lixeiros que o meu Kindle. Teñen unha letra moi pequeniña, iso sí.

@marcostaracido Non coñezo. Pero un consello que escoitei que me chamou a atención foi o de fixarse non só no "realismo" dunha foto, senon tamén en se ten sentido que houbese alguén en posición de tomala. Puxeran o exemplo de unha foto da cápsula Artemis tomada dende moi preto xusto antes de amerizar, que se te paras a pensalo non ten sentido que houbese unha cámara nese sitio exacto. E resultou ser IA claro.