2026-09-28 16:25 UTC
Replies (1)
-
@kamehama@vostain.net 2026-09-28 16:49
@daimon@convo.casa @7fingerz@xn--69aa8bzb.xn--y9a3aq դե օրինակ ինձ համար հասկանալի չի իմ «էությունը» բայց հասկանալի ա էն դերը, որ ես կուզեի ունենալ։ ու էսթետիկան ինձ համար միջոց ա դեպի հոգի գնալու։ ու նաեւ, ինձ թվում ա, որ պայմանական աշխարհի գոյությունը ոչ մեկ չի չեղարկել, իսկ կինոն պայմանական աշխարհ ա, նաեւ կարող ա որոշակի հարաբերությունների շրջանակ կամ միջավայր լինի էնպիսին, որ անձին թույլ տա պայմանական դերի կատարման, ու դա շատ սիրուն ա, ու ես իրականության հարց չէի դնի, զի դա էլ ա իրական, ու իմ էության մաս ա, ու ես որոշում եմ հիմա լույս գցել էդ հատվածին, ու դա շեշտել, չնայած այլ պայմաններում դա շեշտված չի։ նույն ձեւ էլ ինձ համար շատ ճնշող ա կյանքի կառույցը, քան շարժումը, ես սիրում եմ ֆլուիդություն, ու չեմ սիրում ռիջիդ ու ավտորիտարին գնացող սահմանումներ, ու ինձ խորթ են էդ բառերը։ բացի դրանից, տարբեր բաների մասին ա խոսքը, զի օրինակ սեռը դա ֆորմային ա, գենդերը սեռի արտահայտման ձեւերից մեկը, նույն էլ ինքնությունը զուտ ֆորման ա, էսթետիկան էդ ինքնությունն արտահայտելու ձեւերից մեկը։ ու ինձ դուր ա գալիս էսթետիկան, որովհետեւ ավելի խաղարկային ա, պայմանական ա եւն եւն։ ու ինձ չի թվում որ սրանցից մեկն ավելի իրական ա քան մյուսները։ այսինքն էս թեման ինձ համար կամ֊կամ֊ի թեմա չի։