Post #1897107

2026-05-02 23:14 UTC

@alicecrux@kolektiva.social @ksiazki@fedigroups.social Sądzę, że ta książka oraz Serotonina są wyraźnie inne w tonie od poprzedniej twórczości - i mają swoje optymistyczne akcenty, są mniej nihilistyczne. Do Houellebecqa bardzo mocno dotarł skandal związany z Uległością i zamachami i ewidentnie zmienił akcenty. Wiek też swoje robi, ewidentnie rozlicza swoje życie.

Replies (1)

@alicecrux@kolektiva.social 2026-05-02 23:37

@Voril@mastodon.com.pl na podstawie trzech książek, w dodatku tylko z grona tych najnowszych (“Uległość”, “Serotonina” i “Unicestwianie”) trudno jest mi porównywać tony, chociaż faktycznie pierwsza z nich była ciemniejsza od następnych. nie będę ukrywać, że “Unicestwianie” jest na ten moment (100 stron do końca) najsłabszym tekstem jego autorstwa, który przeczytałam, głównie dlatego, że mi śmierdzi Danem Brownem, ale bez sięgania po znane teorie spiskowe. wiek zdecydowanie u Houellebecqa widać, patrząc nie tylko na skrajnie inne sytuacje życiowe bohaterów, ale też na przesunięcie akcentów. mam też wrażenie, że pisze on…gorzej? mniej porywająco? raczej nie wynika to z tłumaczenia, bo wszystkie trzy są autorstwa Beaty Geppert, ale gdyby “Unicestwianie” było pierwszą książką Houellebecqa, po którą bym sięgnęła, to prawdopdoobnie nie sięgnęłabym po kolejne, bo przy “Serotoninie” złapałam się na to, jak pisze, a nie co pisze (cytując znajomą “chuj, ale świetny pisarz”)

Open ##1897839