Post #1897839

2026-05-02 23:37 UTC

@Voril@mastodon.com.pl na podstawie trzech książek, w dodatku tylko z grona tych najnowszych (“Uległość”, “Serotonina” i “Unicestwianie”) trudno jest mi porównywać tony, chociaż faktycznie pierwsza z nich była ciemniejsza od następnych. nie będę ukrywać, że “Unicestwianie” jest na ten moment (100 stron do końca) najsłabszym tekstem jego autorstwa, który przeczytałam, głównie dlatego, że mi śmierdzi Danem Brownem, ale bez sięgania po znane teorie spiskowe. wiek zdecydowanie u Houellebecqa widać, patrząc nie tylko na skrajnie inne sytuacje życiowe bohaterów, ale też na przesunięcie akcentów. mam też wrażenie, że pisze on…gorzej? mniej porywająco? raczej nie wynika to z tłumaczenia, bo wszystkie trzy są autorstwa Beaty Geppert, ale gdyby “Unicestwianie” było pierwszą książką Houellebecqa, po którą bym sięgnęła, to prawdopdoobnie nie sięgnęłabym po kolejne, bo przy “Serotoninie” złapałam się na to, jak pisze, a nie co pisze (cytując znajomą “chuj, ale świetny pisarz”)

Replies (1)

@Voril@mastodon.com.pl 2026-05-02 23:46

@alicecrux@kolektiva.social bardzo polecam zwłaszcza Cząstki elementarne i Poszerzenie pola walki. Generalnie to problemem Houellebecqa jest to, że tezy, które szokowały 20 i 10 lat temu obecnie zostały już wchłonięte i przedyskutowane ze wszystkich stron. Ale był taki moment, i to moment tuż przed wydaniem Uległości gdzie trafiał idealnie we wszystkie bolączki współczesnego świata i był bardzo niewygodnym autorem do czytania. Stąd też jego popularność. W momencie gdy byłem studiach, nie było wykładowcy, który by o nim nie wspomniał. Obecny świat może troszkę przerósł jego oczekiwania, a może po prostu nie ma już ochoty być prorokiem apokalipsy, ale swój ślad zdecydowanie zostawił. A dzieła z lat 90 i przełomu wieków są wręcz niepokojąco profetyczne. Bardzo dobrze zdiagnozował chociażby samotność powodowaną przez technologię, zanik więzi czy płytką konsumpcję. To wszystko tam jest, tylko nie jest już tak szokujące, jak było wtedy.

Open ##1897838