Czekam na karę...
Tak mógłbym zatytułować ten wpis.
Wczoraj, po raz pierwszy od operacji, wsiadłem za kółko. Wspaniałe uczucie! Tak się złożyło, że musiałem pojechać na konsultację do lekarza. Chyba zbyt optymistycznie oszacowałem czas dojazdu, przez co pośpiech i nerwy wzięły górę.
Gdy dotarłem na miejsce, gorączkowo szukałem wolnego miejsca do zapoznania. Znalazłem jedno, wjechałem i czym prędzej pobiegłem do gabinetu. Zupełnie zapomniałem o tym, że Łódź to jedna wielka strefa płatnego parkowania – nawet Księży Młyn. Mój błąd. Zorientowałem się dopiero po wyjściu z gabinetu.
Stałem przed przejściem dla pieszych, gdy tuż przed moimi oczami przejechał uroczy samochód z kamerami do kontroli podpisany SPP. W tym momencie wszystkie neurony połączyły się w mojej głowie niczym kropki i dotarło do mnie: właśnie stałem się uboższy o 300 złotych.
Nie szukam usprawiedliwienia, to ewidentnie moje niedopatrzenie. Mimo to ciężko mi na duszy z myślą, że w tak głupi sposób straciłem pieniądze.
Morał z tego taki, by „spieszyć się powoli” i zawsze rozglądać się za parkomatem (albo płacić za parking w aplikacji, lub po "łodzku" parkować na trawie - tego nie polecam, szanujmy zieleń).
Teraz pozostaje mi już tylko czekać na oficjalny „rachunek” od miasta. Ehh..
#Lodz #kara #smutek
