W dyskusjach o cyberbezpieczeństwie coraz częściej pojawia się cyfrowy fatalizm. Wizja taniej inwigilacji zautomatyzowanej przez sztuczną inteligencję potrafi przytłoczyć, zniechęcając do jakichkolwiek działań ochronnych. To prawda, że nie mamy wpływu na rozwój tych technologii oraz na to, że rządy po nie sięgają. Warto jednak pamiętać o podstawowej zasadzie analizy ryzyka i skupić się na tym, co realnie kontrolujemy.
Sztuczna inteligencja nie jest jasnowidzem. Aby zautomatyzowany system mógł zadziałać i wytypować obywatela, bezwzględnie potrzebuje odpowiedniego wsadu. Te algorytmy predykcyjne karmią się danymi z telemetrii gromadzonej przez korporacje oraz informacjami, które sami dobrowolnie udostępniamy w sieci poprzez OSINT.
Dlatego właśnie podstawowa cyfrowa higiena to wciąż nasza najskuteczniejsza tarcza. Odcinając urządzenia od ciągłego wysyłania danych w tle oraz zachowując rozsądek w publikowaniu informacji o sobie, zatrzymujemy produkcję paliwa dla tych systemów u samego źródła. Brak danych u pośredników oznacza ślepe algorytmy.
#cyberbezpieczenstwo #prywatnosc #higienacyfrowa #infosec #cybersecurity #privacy #opsec #threatmodeling #osint
