Post by @dougroudouvari@electricrequiem.com

2026-03-24 11:12 UTC

@panos @sang_froid Arendt's argument was that Eichmann was not a monster, contrasting the immensity of his actions with the very ordinariness of the man himself. Eichmann, she stated, not only called himself a Zionist, having initially opposed the Jewish persecution, but also expected his captors to understand him. She pointed out that his actions were not driven by malice, but rather blind dedication to the regime and his need to belong, to be a "joiner". [https://en.wikipedia.org/wiki/Hannah_Arendt#See_also](https://en.wikipedia.org/wiki/Hannah_Arendt#Racism)

Replies (1)

@sang_froid@electricrequiem.com 2026-03-24 11:36

@dougroudouvari @panos χμ, ναι, το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς της Arendt βασίζεται σε αυτό τον διαχωρισμό, την πίστη στην ιδεολογία και το "κακό". Βασικά υποστηρίζει ότι η τυφλή πίστη σε μια ιδεολογία μπορεί να κάνει και τον απλό ανθρωπάκο να κάνει απεχθείς πράξεις. "...modern political systems, particularly totalitarianism, enable mass atrocities without relying on traditional "demonic" or intentionally malicious actors. Profound evil can be committed by ordinary people who have ceased to think critically, what is called the "banality of evil". Προσωπικά δεν ξέρω αν έχει πολύ νόημα ο διαχωρισμός σε κακό - μη κακό άνθρωπο αν ο άλλος δηλαδή σκοτώνει μετά εξακολουθεί να μην είναι κακός; 'Ομως καταλαβαινω ότι για αυτή το νόημα είναι να καταλάβουμε τι είναι αυτό που γυρνά τον διακόπτη. Δεν νομίζω δηλαδή ότι προσπαθεί να δικαιολογήσει κάποιες πράξεις, προσπαθεί να καταλάβει πως ο διπλανός γίνεται τέρας. Αν τα έχω καταλάβει καλά. Παρόμοια έχει γραψει και ο Bauman για την απόσταση από το Άλλο. ΣΟΡΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ 😅

Open ##755766