Post #4215747

Ostatni dzień w obecnej pracy. Pierwszego sierpnia byłoby siedem lat. Siedem lat w jednej firmie, w jednym zespole (którego 90% obecnego składu przeszkoliłem), ponoć człowiek, o którym będą mówić legendy. Oby nie. Siedem lat pracy głównie w godzinach 16-00. Czułem fizyczne i psychiczne zmęczenie siedzeniem po nocach, pogorszył się mój sen a jak zamieszkałem na swoim, zaczęła mi doskwierać samotność (praca hybrydowa, raz w tygodniu z biura, ale z racji godzin praktycznie brak życia towarzyskiego, ciekawe rzeczy często są w tygodniu a specyficzne godziny pracy generowały problemy w relacjach romantycznych). Nie czuję jakiejś straty, raczej naturalną akceptację tego, że wszystko się zmienia i trzeba iść do przodu. Co mogłem zrobić dobrego to zrobiłem, czuję się z siebie dumny a zarazem wdzięczny, że wiele mogłem się nauczyć. Zostałem miło pożegnany, zamknąłem co było do zamknięcia, odszedłem z klasą, bez opieprzania się, chorobowego czy dram. Krótki urlop w formie długiego weekendu i w poniedziałek zaczynamy nową pracę. Nie czuję strachu, czuję wyzwanie.