Post #3077101
2026-06-03 12:57 UTC
Replies (1)
-
@sandradejong@mastodon.nl 2026-06-03 12:59
We praten over hoe fijn we de praktijk beide vinden. Dat je je bij assistente V. en huisarts S. nooit een nummer voelt. En dat ze het wel heel druk hebben, nu S. tijdelijk zelf uitgeschakeld is. De meneer vertelt: “Bij dit soort dingen zoek ik altijd een gedicht uit. Een tijd terug voor de mensen op de markt waar ik altijd kom. Die man deed altijd heel stug tegen me, net alsof hij een hekel aan me had. Zijn vrouw niet. Op een dag was de marktman er opeens niet meer en ik hoorde dat hij in het ziekenhuis lag. Ik heb toen een gedicht voor hem uitgekozen van Bab Gons, ken je die?” Ik knik. “Ik schrijf dat gedicht dan met de hand over en geef het. Toen de marktkoopman weer terug was, straalde hij elke keer als ik langskwam. Wat kan dat dan veranderen hè? Voor dokter S. heb ik vorige week ook een gedicht uitgekozen. Van eh… ik kan er niet op komen. Maar over een man die bij de gemeente werkt en opeens een buizerd wordt en kan vliegen. En wat hij dan allemaal ziet en hoe hij dan na een tijd weer terugkomt op z’n werk. Net als S. nu. Die komt dan ook straks terug op z’n werk met een andere blik. Ik hoop dat hij het mooi vindt.” Ik weet wel zeker dat dokter S. het mooi vindt. Iemand die met zorg gedichten uitkiest die bij een persoon en een situatie passen en ze dan met de hand overschrijft. Dat kan niet anders dan mooi zijn. Het doet me denken aan het tweede deel van een quote die ik laatst terug vond in m'n notities. Iets wijs dat Suseela Gorter en ik kennelijk drie jaar geleden samen zeiden: "Perfectionisme is stroop, aandacht is goud." En zo is het. /2