Elektrine lite

← Feed

@siavogel@mastodon.nl

Post #2101426

2023-08-04 20:33 UTC

@CyclesSmiles De angst is te groot. Mijn partner en ik zijn veruit boven 70 en 80. Maar hoe moeten we ons indenken wat onze kinderen en vooral kleinkinderen en intussen zelfs achterkleinkind zullen leven of sterven te zijner tijd. Hoe dan? Wij leven tussen de bomen, struiken, bloemen, planten en eten biologisch, maar hoe dan???

Replies (2)

  • @siavogel dus je weet niet hoe zo'n winterdag of zomerdag er precies uitziet, maar je kan er ook niet echt over nadenken, omdat je vanaf de eerste gedachte bang wordt over wat je bedenkt hoe het zou kunnen zijn. Snap ik het dan goed? Dat zou ik best begrijpen, want alles wat je erover bedenkt,ís ook angstwekkend. En dan wegkijken/ niet willen weten is een regulier psychologisch fenomeen. Bedankt voor het delen.

    Open ##2101427

  • @siavogel Besef dat je (achter klein) kinderen deze realiteit iig over ogen zullen moeten komen. Je helpt ze door je angst in de ogen te kijken (mag in stapjes hoor) en het onderwerp af& toe gewoon te bespreken. Maakt voor hen de toekomst ook minder eng, iig in het gevoel. En wie weet welke ideeën of samenwerkingen dan ontstaan, die nog stukjes helpen. Het wegkijken faciliteert ook allerlei ongewenste fenomenen, van beperkt nieuws (want niemand wil het er over hebben) tot beperkt onderzoek.

    Open ##2101428